Q. GPS "The best", of juist de pest?!
Het is al weer heel wat jaartjes geleden - het zal zo omstreeks 1974 zijn geweest - dat ik als jongetje voor het eerst met de plaatselijk snoekbaars cracks van toen Sybren Bergsma en Jaap de Vries de snoekbaars belaagde op het Slotermeer, het gat bij de Kikkert en het PM kanaal. Voor mij was het vissen op snoekbaars toen nog nieuw en bij de stekkeuze vertrouwde ik blindelings op de eerder genoemde mannen, zelf hield ik me daar in het geheel nog niet mee bezig. Na een aantal jaartjes vissen met deze mannen kwam daar al wat verandering in. Zo ontdekte ik dat ze de stekken op de meren terug konden vinden door een aantal kenmerken op de wal in het geheugen vast te leggen. Op deze manier stonden ook bij mij al lopende de eerste visjaren wat hotspots op het Slotermeer in mijn geheugen gegrift. Toen de vangsten in de loop van de jaren tachtig op het Slotermeer sterk afnamen en de gewezen cracks er de brui aan gaven, ging ik vaker alleen in mijn eerste visbootje het water op. Gezien het aantal stekken zich toch langzamerhand vermeerderde en mijn geheugen vol dreigde te raken ging ik over op het gebruik van een boekje. Alle stekken werden hierbij vastgelegd in het boekje middels tekeningen, waarbij er minimaal 3 kenmerken van de wal werden getekend het liefst ook nog 3 kenmerken op 3 verschillende zijden van het meer. Helaas bleken - gezien het gebruik van bomen als kenmerk - 3 kenmerken soms niet genoeg daar bomen soms worden gekapt en ik gebruikte vanaf een bepaald moment dan ook meer dan 3 kenmerken, waardoor het gevaar op kwijtraken van een hotspot tot een minimum werd beperkt. Op deze manier heb ik veel tijd gestoken in het vastleggen van hotspots op met name het Slotermeer. Vooral in het begin gaf het een gigantische kick als je zodoende zelf een hotspot terug kon vinden. Van stekkenpezen was in het geheel geen sprake, kwam het eens voor dat een andere visser op het Slotermeer goed snoekbaars aan het vangen was dan zorgde ik dat ik sowieso op fatsoenlijke afstand bleef. Wel werd de plaats waar ik dan ging vissen (minimaal zo'n 50 meter vanaf de andere visser) in het boekje opgetekend, waarna ik dan een volgende visdag ging zoeken om de stek waar die andere visser gevangen had. Zo heb ik sommige stekken pas na vele uren zoeken en slepen met de sleephengel gevonden en kunnen vastleggen. Ik ben er dan ook best wel trots op zo eigenlijk alle stekken op het Slotermeer die ik momenteel ken zelf gevonden te hebben.
Vooral de laatste jaren maakt de GPS vaak ook al gecombineerd met de visvinder een gigantische opmars. Door het gebruik van de GPS en ook de combi visvinder/GPS, zijn er de laatste paar jaren al heel wat van mijn stekken, die ik soms met pijn en moeite gevonden heb, gesneuveld op het Slotermeer. Helaas inderdaad vaak door stekkenpezers met een GPS of combi visvinder/GPS, die het zelf vertikken om er ook maar enige moeite voor te doen een hotspot te vinden. Ze komen dan naar je toe varen met een één of anders smoes en leggen al pratende met je de stek vast op GPS. Met de nieuwere combi apparatuur is het zelfs mogelijk om gemakkelijk stekken vast te leggen vanaf nog grotere afstand. Het allerergste is nog dat zulke (on)vissers na goede vangsten op gestolen stekken ook nog vaak opscheppen over hun goede vangprestatie. Hierover kan ik heel kort zijn, op meren als het Slotermeer is de stekkeuze verreweg van het grootste belang. Heb je een goede stek - in dit geval een gestolen stek - dan heb je in veel gevallen vangstgarantie of je moet al een heel slechte visser zijn.
GPS "The best"? Inderdaad is dit mijn inziens het geval als je het apparaat gebruikt voor het vastleggen en terug kunnen vinden van zelf gevonden stekken en eventueel routes. GPS de pest? Ook dit gaat mijn inziens op als je het apparaat gebruikt om op een luie en gemakkelijke manier stekken van een ander te jatten en dan in sommige gevallen ook nog op te scheppen over de goede vangsten die je er gedaan hebt.
Terug naar het hoofdstuk diversen!